Alışamadım şeyhim
ne bu kainata bu düzene ve bu insanlara
insanlar kırkına geldiğinde toprağa kök salmaya başlarmış
yirmilerimde üzerimde ki toprağı atamıyorum şeyhim
evime geldiğimde hep aynı tablo karşımda
tanımadığım ayakkabılar görüyorum bu aralar kapımın önünde
fakat şeyhim sadece bir garib yaşar bu evde
Sevgilim, bir günün ortası şimdi
Taşıtlar hızla gelip geçiyor, her yer kalabalık,
Ben seni düşünüyorum bir bodrum kahvesinde
Uzat bana uzat ellerini
İzinli askerler görüyorum, kırıtarak yürüyen işçi kızlar
İstanbul her günkü yaşantısı içinde, uğultulu,
Devamını Oku
Taşıtlar hızla gelip geçiyor, her yer kalabalık,
Ben seni düşünüyorum bir bodrum kahvesinde
Uzat bana uzat ellerini
İzinli askerler görüyorum, kırıtarak yürüyen işçi kızlar
İstanbul her günkü yaşantısı içinde, uğultulu,




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta