beni koyup koyup gitme
ne olursun
durduğun yerde dur
kendini martılarla bir tutma
senin kanatların yok
düşersin yorulursun
Devamını Oku
ne olursun
durduğun yerde dur
kendini martılarla bir tutma
senin kanatların yok
düşersin yorulursun
Doğduğum ev kışları ve baharları çağıltılarla akan bir çayın kıyısı ile ulu çamlarla dik bir yamaçta tutunmuş Mustafa Milleti Korusunun eteğindeki meyve bahçeleri ve kavaklıkları olan bir düzlükteydi. Çayın üstünden kışları ve baharları yan yana uzatılmış iki çam ağacının üzerinden geçerdik. Evimizin önünde bir anıt ceviz ağacı vardı. Büyükalağan’da ve Küçükalağan’da yaylalarımız vardı. Yol kıyıları taş duvarlarla örülmüş; çevresi ağaçlandırılmış dar dar tarlalarımızdı. Bu uğultulu ve ormanlık d ...
