Sevmiş Gibi Yaşanmaz Şiiri - Mustafa Alp

sevmemiş gibi durabilirsin,
gözlerini kaçırır, adını anmaz,
sokakların kalabalığında
hiç tanımamış gibi yürüyebilirsin.
bir hatırayı, bir kokuyu, bir sesi
cebindeki taş gibi
sessizce taşıyabilirsin.

ama sevmiş gibi yaşayamazsın.
çünkü sevgi, rol değil,
giyilip çıkarılan bir ceket,
ihtiyaca göre takılan bir maske değil.
sevgi, gece yarısı uykunu bölen
sebepsiz bir iç çekiştir.
bir şarkıda aniden susup
uzaklara dalmaktır.

sevmemiş gibi bakabilirsin aynaya,
geçti dersin,
unuttum dersin,
adını kalbinin içinden silmeye çalışırsın.
ama sevmiş gibi yaşayamazsın,
çünkü sevgi,
sofrada eksik kalan bir sandalye gibidir,
her lokmada hatırlatır kendini.

sevmemiş gibi susarsın,
mesaj yazıp silersin,
fotoğrafları tek tek kaldırırsın duvarından.
hatıraları kutulara koyar,
dolabın en üst rafına saklarsın.
ama sevmiş gibi yaşayamazsın,
çünkü kalp, arşiv değildir,
sildiğini sandığın her şey
bir köşede ışık gibi yanar.

sevmemiş gibi gülersin,
yeni insanlar tanırsın,
yeni cümleler kurarsın hayatına.
ama bir bakarsın,
aynı kelimeleri seçiyorsun yine,
aynı şarkıları seviyorsun,
aynı sokaklardan geçmek istemiyorsun.
işte o an anlarsın,
sevgi, haritayı değiştirir,
yolu değil.

sevmemiş gibi yürüyebilirsin,
ama sevmiş gibi uyuyamazsın.
çünkü sevgi,
yastığın soğuk tarafında bile
bir hatıra bırakır.
gece karanlık olduğunda
adı yıldız gibi düşer aklına.

sevmemiş gibi konuşabilirsin,
ama sevmiş gibi susamazsın.
çünkü sevgi,
sessizlikte büyür,
içinde yankılanır.
kalbinin duvarlarına çarpan
gizli bir şiir olur.

ve gün gelir,
anlarsın en sade gerçeği,
sevmemek bir tercihtir bazen,
bir korunma biçimi,
bir kabuk, bir savunma.
ama sevmiş gibi yaşamak
yalansız bir kalp ister.
çünkü sevgi,
ya vardır.
ya da yoktur.

ve eğer yoksa,
hiçbir sabah gerçek doğmaz,
hiçbir akşam huzurla batmaz.
çünkü sevgi olmadan
hayat sadece geçer,
ama yaşanmaz.

Mustafa Alp
16/03/2025 03.00