Sevmeye nedenler. Şiiri - Yalçın Aydin 2

Seni sevmek için o kadar çok nedenim var ki !
Bi kere aynı yerden bakmıyoruz dünyaya,yaşama !
Sen çabuk karar vermek isteyensin örneğin ,
Üçe beşe bakmayıp !
Bense,yaşlıklıktan mı,yaşananlardan mıdır bilinmez,
Kılı kırkbir yarıyorum, yar olmayı unutarak…

Havaisin sen mesela;
Aklına geleni yapmak isteyensin,
Ama öle her aklına geleni de değil,
Ölçülüsün,ama bu ölçüyü de sınır tanımayan gibi gösterensin,
Bense, tedbirli olduğunu, her şeyi doğru yaptığını sananlardanım
Ölçüsüz ölçülü….
Seni sevmek için o kadar çok nedenim var ki…

Sen “ ben sahiplenmem,severim ! “ dersin
Ama kelepçenin ,tasmanın ipin urganın envai çeşidini taşırsın yüreğinde
Yenemediğin zaman da içindeki yangını
önce beni koyarsın namlunun ucuna sonra kendini…
bense; sevdiğim için sahiplendim, derim
kelepçe tasma zaten haddimiz değil de,
olmaz ya,hadi oldu diyelim bir kör yanlış
önce kendimi koyarım namlunun ucuna,
sonra , sıranı bekle ,deyip dolanırım,
sanki bir şey yapacakmış gibi…
seni sevmek için o kadar çok nedenim var ki…

gözün karadır mesela senin !
bakma ,benim sana “bal gözlüm …” dediğime !
karanlıkta bırakırsın beni,
gözlerin görmez,kararırsa yüreğin
ne beni ne kendini…
benimse; gözümün rengi sen oldu,seni tanıyalı beri de !
gördüğüm bildiğim her şeyi unuttum,
bilmez oldum,
yapamaz oldum,
eline ayağına bulaştırır oldum,
bal yapayım derken sokan oldum.
Seni sevmek için o kadar çok nedenim var ki…

Seversin beni , bilirim,
Zaten budur bütün inanmışlığım,dayanağım !
Ama bir o kadar da ; bir sıkımlıktır canım,
Ellerinde,gözlerinde,sözlerinde…
Sevdiğimi de bilirsin ! bilirim.
garip olanı da budur ya !
ben seni benden öte koymazken
nefesi sensiz alamazken,
bir sıkımlık canı sana feda etmeye hazırken,
anlamazsın ya…görmezsin ya ! yenemezsin ya kendini !
seni…
seni sevmek için ! sevgini yaşamak için
senle yaşamak için o kadar çok nedenim var ki….