Sevmek diyordu ve duruyordu kadın..
Gökkuşağına uzanıyordu elleri
Ve bir hercai adam, gökkuşağı gözleri..
Kadın gülümsüyordu.
Sevmek diyordu, sevmek;
Kahkahaların sustuğu yerde bile,
Bir kardelen olabilmek..
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Begeniyle okudum tebrikler
Aşka dökülen renklerde kendini bulabilmek...
Yanmak, kavrulmak, delirmek..
Kelimelerin bittiği yer..
yürekten gelenleri yürekten kutlarım muhabbetle
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta