Sevmek diyordu ve duruyordu kadın..
Gökkuşağına uzanıyordu elleri
Ve bir hercai adam, gökkuşağı gözleri..
Kadın gülümsüyordu.
Sevmek diyordu, sevmek;
Kahkahaların sustuğu yerde bile,
Bir kardelen olabilmek..
Ellerin neden soğuk,üşümüş müsün?
Gerçek misin,düş müsün?
Kar mı yağdı sokaklara,rüzgar mı esti?
Üşümüş müsün?
Odaları bir büyük sessizlik almış
Devamını Oku
Gerçek misin,düş müsün?
Kar mı yağdı sokaklara,rüzgar mı esti?
Üşümüş müsün?
Odaları bir büyük sessizlik almış




Begeniyle okudum tebrikler
Aşka dökülen renklerde kendini bulabilmek...
Yanmak, kavrulmak, delirmek..
Kelimelerin bittiği yer..
yürekten gelenleri yürekten kutlarım muhabbetle
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta