Sevme Sakın Şiiri - Mustafa Alp

yarın görüşürüz diyeni de
sevme sakın.

yarın dediğin,
bugünün sırtına bırakılmış
bir borçtur bazen.

insan gelecekse bugün gelir,
sevecekse şimdi sever.
yarına bıraktığı gönlün
bugününde sen yoksundur zaten.

yarın için hayal kurup beklemeyi de
sevme sakın.

beklemek dedikleri,
umudun boynuna geçirilmiş
ipek bir kementtir.
dışı sabır görünür,
içi ağır ağır tükenmektir.

sen iki dudağının arasında olanı da
sevme sakın.

dil dediğin nedir ki?
bugün seni göğe çıkarır,
yarın yere bırakır.
sonra dönüp
adını bile hatırlamaz.

ölürüm diyene inanma.
ölmek kolaydır lafın içinde.

mesele,
bir insanı yaşarken sevmektir.
her sabah yeniden seçmek,
her akşam aynı gönülde
kalabilmektir.

sensiz yapamam diyene de
pek kulak asma.

insanoğlu
kimler olmadan yaşadı da
bir cümlenin ardından ölecek?

mezarlıklar
vazgeçilmez olduğunu sananlarla dolu.

sen kalabalıkta elini tutanı değil,
yalnızlıkta adını bırakmayanı sev.

güneş vurunca
gölgende duran çok olur.
sen yağmur başlayınca
kendi göğünü sana çatı edeni sev.

güzelliğine şiir yazanı değil,
çirkin gününde
sessizce yanında oturanı sev.

çünkü güzelken
herkes biraz şairdir.

mesele,
hayat yüzünü buruşturduğunda
bir mısra kadar olsun
insan kalabilmektir.

sana dünyayı vadedenlerden de sakın.

dünya dediğin
kimsenin cebine sığmadı bugüne kadar.

ama biri
sessizce bir sandalye çekip
otur, yoruldun diyorsa,
işte biraz orada dinlen.

seni kaybetmekten korktuğunu söyleyeni de
hemen sevme.

korku başka şeydir,
sevda başka.

insan malını da kaybetmekten korkar,
alışkanlığını da,
yalnız kalmamayı da.

sen yokluğunda
hayatı değil,
kalbi eksileni ara.

çünkü seven
gitme diye bağırmaz her zaman.

bazen kapının önünde sessizce durur,
sen üşümeyesin diye
kendi kışını içine gömer.

bir de
seni değiştirmeye çalışanı
sevme sakın.

seni kendi kalıbına sokup
sonra
işte şimdi güzelsin diyene
aşk deme.

cellat da
boynuna göre ip seçer.

bu,
seni sevdiği anlamına gelmez.

seni olduğun gibi görüp
yaralarını yüzüne vurmak yerine
onlara dokunmadan yanında duran biri varsa,
işte biraz orada kal.

çünkü aşk dediğin
iki güzel sözün arasına sıkışmış
süslü bir yalan değildir.

aşk,
herkes giderken
kalabilme terbiyesidir.

şimdi iyi dinle
yarın görüşürüz diyeni değil,
bugün kapına geleni sev.

özledim diyeni değil,
yolunu sana düşüreni sev.

senin için ölürüm diyeni değil,
seninle yaşamayı göze alanı sev.

ve iki dudağının arasında olanı
sevme sakın.

dudak kapanır.
söz biter.
yemin unutulur.

sen
kalbinde olanı sev.

çünkü dil
aklın öğrettiği yalanı söyleyebilir.

ama kalp,
ne kadar susturursan sustur,
bir gün insanın göğsüne sığmaz.

ve hakikat
eninde sonunda
oradan çıkar.

✍️