Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
o sevme engelliler, cehennemin dibine gitsinler..
Üstü kapalıda olsa gerçek net olarak ortaya dökülmüş- cehaletin hesabı yok- her iki tarafda mağdur- öyle bir yara işte- güzümüzün önünde kanayıp akar- kutluyorum-
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta