Seviyorum Sevmesen De Şiiri - Hamit Atay

Seviyorum, Sevmesen de

Seviyorum…
Bunu bilmen yetmez belki
İnanman da gerekmez
Hatta gül geç, inkâr et
Yine de değişmez bu gerçek
Seviyorum, sevmesen de.

Adını anarken titreyen dilimi
Gecenin koynunda saklıyorum
Kimseler bilmesin diye
Gözlerim ele verir bazen
Ama susmayı öğrendim
Seviyorum, sevmesen de.

Bir yanım sen diye çarpıyor hâlâ
Diğer yanım sus diyor, yeter
İçimde iki kişi yaşıyor
Biri senden vazgeçemiyor
Biri aklım, diğeri kalbim
Seviyorum, sevmesen de.

Bakışların değmese de bana
Sesin uğramasa gecelerime
Ben yine senli uyanıyorum
Bir hayali sevmek zor iştir derler
Zor olan vazgeçmekmiş
Bunu anladım
Seviyorum, sevmesen de.

Söz vermedin, bekletmedin
Belki farkında bile değilsin
Ama ben içimde bir ömür ayırdım sana
Artık istemiyorum karşılık
Sevgin yetiyor bana
Seviyorum, sevmesen de.

Yoruldum mu?
Evet…
Ama sevgiden değil
Anlaşılmamaktan yoruldum
Kalbim hâlâ dimdik ayakta
Kırık ama onurlu
Seviyorum, sevmesen de.

Bir gün olur da sorarsan
“Neden bu kadar sustun?” diye
Bil ki susmak
Seni daha çok incitmemek içindi
Seviyorum dedim ya
Gerisi suskunluktu
Seviyorum, sevmesen de.

Gidersen yolun açık olsun
Kalbim ardında kapanır mı sanma
Bir sevda kapanmaz
Sadece derinleşir
Ben kendime razıyım
Seviyorum, sevmesen de.
🖋️
Şiir Hamit Atay..28.07.1986