seviyorum bu kırık çerçeveli hayatı
ve boyasız ayakkabı, ütüsüz gömleğim...
seviyorum sizi
ey yorgun sokak! emektar durağım!
ve seni de seviyorum
her gün bilinmeze umut taşıyan
körüklü otobüsüm...
işte seviyorum
beni çılgın eden sersemleten bu atmosferi
biliyorum besbelli bu bir ahmaklık
ama seviyorum işte bu kokuşmuş kenti
hava olup,ışık olup
senle dolan bu kenti..
Kayıt Tarihi : 8.11.2014 01:45:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!