Sevişemeyiz Şiiri - Talha Bozdemir

Beynimde tepişen atların gümbürtüsü;
Saatler ilerledikçe sanki çarmıha geriliyordu.
Terk edilmiş evlerin kör gözleri;
Sanki karanlıkta canımı alıyordu.
Ve birisi;
Dişlerime senin cesedini serpiştiriyordu.

Duvarların arkasında büyüyen yetim çocuklar;
Saatler ilerleyince seni bana fısıldıyordu.
Ben ise tam bir salaktım, utanmadan veyahut sıkılmadan dinliyordum.

Günlerce kalemi kağıtla seviştiriyorum,
Ama artık anla; biz ikimiz sevişemeyiz.
Tenha kaldırımda bir gün buluşsa da bedenlerimiz.
Ben artık sevişmek istemiyorum.