Sevinç Kavuk Şiirleri - Şair Sevinç Kavuk

(Für Helene, geb. 26 Juli 2003, 7.20 Uhr)

Birlik, beraberlik umutlarının
sevgi, inanç tohumunda
başından gelişerek topuğuna,
yaşamın kanatları olmaya

bugün nasılsın diye hani bir sorarsan bana
iğne iplik oyası sanki nakışlı bir emeğin
işte kadehime sizden dolan bu badesi
'bak bu işte' halimin günden deseni desem

yaşamda, her şeye zamanla alışılıyor

Yalan oldukları besbelli hurafe yazılarıyla kirleten aydınlar da olurlar
Kendi tarihini kendi yalanlarında çarpıtan, abartan yazarlar da olurlar
Ve bu yazılara inananlar, hem çok, hem utanç verici keyif de çatanlar

‘’’Bilimi, bilim anlayışını öldürür
Hurafe beyni uyuşturur, içini dışını kurutur

Huzurun Anlamını mı Nerede Oldugunu mu...

Huzur, ayağımda ökçe gibidir, nereye gidersem orada olandır. Vatan ruhumun millet aşkında gönül bahçesidir huzurun anlamı ve nerelerde huzur bulduğunu, kendimi donattığım sevgide ararım. Yani sorunlar, olduğu yerde düşündürendir, bu haliyle düşünceye takılıp dolanmaya kalkışıyor. Ben de hayalimi komşu ediyorum düşünceme. Hani, bir hastayı doktor ile baş başa bırakmak gibi veya imdat sesine gönderilen yardım ekibi gibi. Hayalim, Türk varlığımda mutluluğu süsleniyor...

Soysuzluk süslemesinde soylular da var. Simdi yem verdim işte Seytana, çünkü öyle anlamayı seviyor o. “Mutluluğu süslenmek” ile “soysuzluk süslemesinde soylular” arasında bir gel-git olabilir mi? Seytana kuyruk sallayanlar içindir belki bu firsat ve yem de verdim işte, çünkü yem almayı seviyor o. O “yola devam” ben “düşünmeye var havam” haberimizle de “kuşananlar” çocuklar mı acaba?

Yükseliyor ikimizin arasında gözlerime dolan yaşı
Saat ağlıyor tam boş defa, boş defa kırık yüreğimsin
Sevdiğin zamanları da hatırla…saçlarından öpüyorum
Huysuz gölgelerin izinde aşkının ilk kanıtıydı onlar
Birlikte uyanmanın bu duru serinlik saatinden
Yok daha güzeli…

Okul defterinde kötü
İnanılmaz bir toplama yanlışını siler gibi
Silseniz de ihanetin yüzünü belleğinizden
Kağıt beyazlığında bir boşluk üstünde yılan
Bir bataklığın dibinden çıkarılmış çürük
Üstü yapışkan çamurdan iğrenç yosun tutmuş

Bir hükümet adabı taşmış Siyonistlikten
Hayali karakterin ihanet huyu o pazarlıktan
Var oluş gerçeğine bu kahinliği itiraftan
Hiç bir şeyin üstü örtülmeyecek gerçekten

Bir lafın ardında resimleri süslüyor aynen

Beklemiş devrini ermiş muradına
Gibi bir farz-ı misal olmalı mı hepsi?

Hep hayatın sürmenaj tekrarı
Bu bir içgüdüsel strateji hali

Baştan sona dizilmiş ne hoş geliyorsa kulağa, üzülmeyin
Birlik bütünlüğüne yürek yok ki diyemeyecek bir halin
Sefillik ezberinin sonudur tabi, hani bir çuval incir misali
İnsanlığı önce yaşayarak yaşatmayı denemedi ki…
Teori sandığından hayal üretme gerçeğini pusatlanma şekli
Biraz sohbet etmeli mısralarla, çıkar yanıt halini…

Bir suç işleyenin o eğilimi sürek farkında işler
Her örtüsü hep o yerinden açılıp öğretiye serilsin

Bir yalan söyleyenin o ihtiyacını körükleyen
Bir örtüsü vardır, sahne ardı kaçırmaz gözden