Sevinç Kavuk Şiirleri - Şair Sevinç Kavuk

Türkiye”nin dört bir yanından toplanmış öğrencilerdi
Okullarda eğitimleriyle başarılı öğretmenlerden
Milli birlik ve dayanışmayı ister sivil, ister kamuda
Aile eğitimi, engelliler, evrensel olanaklar da

Okuma kültüründen rekabet anlayışına kadar sorunlardı

‘Türkiye’de hak ve hukuk anlayışı biraz abartılı sevgiyle şımarık bir halk oluşmaya yüz bulmuşluk oluyor kolayca, yüz bulduğu gibi tutumlanmaya da koyuverince cezalanıyor, ayıplanıyor, kınanıyor. Hoş, bu dert orada, ülkenizde kalsa iyi, gelip sızlanınca şaşırıyoruz elbette, Türkleri çalışırken tanıdık, komşulukta tanıştık, acaba maske miydi endişesiyle bir ikisini kabullenmeye zaman ayırınca, başımıza sarmış oluyoruz, gözümüzü açamadan yığılmışlıkla karşı karşıya kalıyoruz. Halk elbette sevilir, şımarmak demek mi olmalı? Yok efendim ne soyundandım, sol yanımdaki halim Anayasa kuralı olsun, sağ ayağımla eşikten girilecek okul olsun, o okul bana yabancı demiyor üstelik, beni yabancılıyor demeye yüz bulmuşluğu severek oynuyor. Bir devlet kişisel keyfiyet haline, başı, ayağı, eteği, lehçesiyle mi yönetilecek, her gün üstelik keyfi kaçtıkça değişme gösterme patırtı gürültüsüyle… ‘’

ve böyle sayfalarca yazabilirim, dinlediğim bir kahve sohbeti buluşmasında mahcubiyetten dilim tutuldu, ara sıra başımı kaldırıp şefkat bakışlarımla devam et, dinliyorum tutumlandım… Avrupa hep vahşi mi? Darılacağım ama, haklılar disiplin ve prensipli bir yaşam için gerekliğin yasalara uyum olduğuyla, gerekirse kendi yağında kavruluyor dönemi de yaşanmış elbette…

‘Özgürlük ne demek? Kırmızı yanıyorsa trafik lambasında, canım istemiyor beklemeyi, araba da gelmiyor, geçeyim canım demek mi özgürlük? Özgürce hareket etmek bu türden özgürce düşünmeyi mi ürettirmeli? Bu arada işte fısıldayabildim sadece, Fabrika işçisi olup, iş derdinde olmamak rahatlığını istiyorlar belki, bunu da Avrupa bir zenginlik gibi markalaştı, hava kirliliğine önlem olarak filter sistemi bulununca her ülke fabrika kurabilir hakkına hevesleniyor belki, bugün iş verenler bu yüzden de kaçtı, işsizlik parasını ödeyebilmeye krediye başvuruyorsunuz işte dedim ama, dediğime utandım tabi… Hatalara özenmek düşünme kapasitesi mi yani? Doğaya açılan zararları mı tekrarlamalı denilmesine fırsat yarattım böylece… Ortada bir çaresizlik var her yerde, bir iki hükümet zırvalığına katlanıyoruz işte denilmesinin haklılığına ne diyebilirdim ki…

Senin dediğin anlayışın olduğuyla
Benim dediğim anladığımdır o kadarıyla
Ayrışmaya zorlayan ne var aramızda?
Söylediğimiz aynıysa…

Özün sözünden, sözün eyleminden

Kendine verdiğin emek kadar konuşabilirsin ve bu servetinle
Birlikte düşünebilecek yeneneğin kadarsın denilendir elbette

Bir fark ise çoban kültürü ile çiftçi kültürü
Bütünlüğe oluşan bu bir sınıfsal resmin ayrışır mı örüntüsü?

Medyası kuşatılmış hoş beş zevk renkli
Çoğalmaya açılan yataklık yolu dehşeti
İnsan hayrına ulusal düşünce üretenine ani
Türkiye’nin kulağı diye hüzün derecede birinci
Bilirim bu benim bedenimin de hali…

ev kuruyorum diye başlanan yolda
yerim yok yurdum yok neredeyim ben
harcadıklarımın haddi burnumdan geliyor
şu yaptığımın adı ne bulamıyorum ben…

bu çabalardan işte doğarak yükselen

Suç senin
Şımartıyorsun beni
Günah benim
Hep terkediyorum seni
Mihmanımdır
Sadece bütün nedenlerim

Terör, benim vatan toprağı yüreğime saldırıyor
Donu Yahudiden, gömleği AB’den, postu Amerikalıysa
Ben savunacağım kendimi, ölürse Terör, ki amacım bu
Toplayıp donu, gömleği, postu yollamaya biri gidiyorsa
Niye adı hükümet bu işin, ılıman köçek değil?
Anlamıyorum işte…

Bayrağı, marşı dış işleri bakanlığıyla
Avrupa parlamentosunda bir benden yana
Bir senden yana sallanan kafa salıncağıyla
Almanya’nın göz hizasındayım adım Polonya
Ölebilirim derken biri kare kök adına
İkizler ideoloji dürtüleri diyor öbürü buna

Şeytanın hilesi düzenlidir, engebesi kolay aşılır
İnsan şeytanı ıslah olmaz iblislerdir, aslı saptırır, yakılır
Hainin çektirdiği çiledir, yüküyle de saptanır
Fanatizmine had bilmeyenlerdir, inkarcılardır iblisler…

Ülkede zenci gibiliği benzerlik düzer, niyeti utanmazlar