Sevinç İle Hüzün Şiiri - Özdemir Asaf

Özdemir Asaf
11 Haziran 1923 - 28 Ocak 1981
331

ŞİİR


952

TAKİPÇİ

Sevinç İle Hüzün

Sevinci kapıştılar taşımayı bilmeden,
Şimdi bilen yok, nerede oturuyor.
Köyün delisi Hüzün, yalnız kaldı yollarda
Adam-adam, sınıyor, arAyor yoldaşını..
Kıskandıran özlemi, yüzünden okunuyor.

Görünüp siliniyor o gündenberi.
Sevinç bin an gözlerde, dudaklarda.
Yerini sevgilisi Hüzün'e bırakıyor.
Sevinç'se, uzaklarda, hep uzaklarda..
Şöyle bir görünüyor, hemencecik uçuyor.

İşte o günden beri gözlerde, dudaklarda
Hüzün, aramaktadır yitik yavuklusunu.
O günden beri Sevinç yerinde durmaz
Ve kişiliğini ararken uzaklarda
O günden beri kimliksiz hüzün olmaz...

Özdemir Asaf
Kayıt Tarihi : 3.1.2001 02:23:00
Şiiri Değerlendir
Yorumunuz 5 dakika içinde sitede görüntülenecektir.
  • Doğa Fendi
    Doğa Fendi

    çok güzel üstad yazmış yine

  • Sevde Yılmaz
    Sevde Yılmaz

    Sevinç zaten yoktu hüzün geldi onu kaçırdı..Hüzün hep yakındı...

TÜM YORUMLAR (2)