Yağmur inerken şehre;
Toprakların dizilişiymiş adın.
Güneş doğarken ufuktan;
Gökyüzü yazdı sanki.
Kuşlar söyledi;
Onların en sevdiği şarkıymış adın...
I
Hüznüm; süngülü yalnızlıklara itilmiş bir Dersim gecesi,
açlığım; bir deri bir kemik,
sabrım; altı aylık unutulmuşluğuyla bir Bahçesaray'lı
ve korkum; yollarına sinmiş bir çakal
ya gidenler evin yolunu bir daha bulamazsa Anerka!
Devamını Oku
Hüznüm; süngülü yalnızlıklara itilmiş bir Dersim gecesi,
açlığım; bir deri bir kemik,
sabrım; altı aylık unutulmuşluğuyla bir Bahçesaray'lı
ve korkum; yollarına sinmiş bir çakal
ya gidenler evin yolunu bir daha bulamazsa Anerka!




Sevdalar da kuş değil mi?
Uçarlar bilinmezlere...
Kutluyorum.
Evin geceydi;
Pencerenin kenarı sis...
Elçi sevdayı taşıyamadı.
Kuş pervazına konamadı.
Yüreğim sevisini anlatamadı...
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta