Kimse melek değil…
Ama bazı ihmaller
çocuklara mezar olur.
Bir çocuk var köşede, gözleri duvar
Oyun çağında kalbi taş gibi donar
Sen ne zaman doğmuştun ki?
Hatırlamıyorum…
Belki de ondan
Hiç tam çocuk olamadım.
Dedem derdi:
“Ben duydum kızım,
Kalbim,
yıllar önce paramparça edildi.
Artık hissetmeye cesaret edemedi.
Acıyla eğildi,
şaşkınlaştı,
Bazı bağımlılıklar sessiz başlar,
Bir kadehte, bir dumanda,
Bir “son kez” denilen gecede…
Alkol olur, uyuşturucu olur,
Kumar, internet, sigara…
Adı değişir ama yol aynıdır.
Gidişinin dördüncü yılı mı
Yoksa beşinci yılı mı
Kaçıncı hafta, hangi gün
Bilmiyorum…
Yıllar, aylar seni daha da




-
Ümit İnceefe
Tüm YorumlarYıllar sonra, sizinle burada karşılaşmak ne güzel... Çok memnun oldum.. Güzel şiirlerinizi de zevkle okuyoruz. Saygılar, sevgiler...