Dün postacı elime bir mektup verdi
Ne isim var ne adres senden'mi geldi?
Heyecandan açarken elim titredi
Okudukça içimden ağlamak geldi...
Kurumuş gül yaprağı vardı içinde
Yazmışsın elveda sevgilim diye
Bir bakışın çekti beni seni kendim gibi sandım
Asosyâl mışsın be canım biraz da hareket lazım
Kır kabuğu çık dışarı gör azıcık moru alı
Farkındalığın kaybolmuş yaşa birazcık baharı
Bir sıkıntı bun var bugün havada
Bir şeyler oluyor sanki banada
Yıllarımı harcadım ben bu davada
Ne kazandım ne kaybettim pes anlayana
En sevdiğim yaptı bende büyük soygunu
Bir başına dertlerle uğraşıp durma
Aç bana yüreğini düşman değilim
Belki seni sevmekle suçluyum ama
Seni sevdiğime pişman değilim
Gel artık gömülme hep karanlıklara
Döneceksin yoksa bir gün kuru dallara
Renk cümbüşü gibidir
Cıvıl cıvıl neşeli
Yok hiç eşi benzeri
Güzellerin güzeli
Gözler onda kalpler onda
Böyle gelmiş ezeli
Riyakâr olmana gerek yoktu sevgilim
Anlamıştım zaten ben
Sen hiç beni sevmedin
Haydi şimdi git artık
Hiç arkana bakmadan
Neyin varsa al götür
Hayat bir Rüzgâr gibi eser geçer
Kimine Güneşli bir Günde Tatlı bir Meltem esintisi
Kimine Kara Kışta Fırtına Boran
Kimini dört bir yana savurup kaldırıp atar
Gamla Kederle Dertle ezer üzer
Kiminin Mutluluğuna Mutluluk katar
Cemre havaya düştü gün yüzünü gösterdi
Börtü böcek uyandı bülbüller nağmelendi
Bu bahar sahte bahar sakın ha kanma gönlüm
Güneşine aldanıp tomurcuk salma gönlüm
Şaşırdım çok çok şaşırdım seni karşımda görünce
Bitti dönmem demiştin bir daha asla geriye
Hangi rüzgâr attı seni çarpıp gittiğin kapıya
Vurmuşsun deli dalgalar gibi kendini kıyıdan kıyıya
Bitti demekle bitmemiş aklından hiç gitmemiş
Unuttum diye avuttuğun yüreğindeki kalp sızın
Günler geçti senden bir haber gelmedi
Yüreğimde yaktığın ateş sönmedi
Sana olan sevgim hiç eksilmedi
Karanlık günlerimin ışığısın sen
Unuttum sanma sakın o gülüşünü
Unuttum sanma sakın o öpüşünü
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!