Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Rüzgar esmesin,güneş dogmasın,
Bülbül ötmesin,yaz gelmesin farketmez.
Dilin konuşmasa,yüzün gülmese,
Bu yürek atar mı,sevgin olmasa.
O yürek var olsun ve hep sevgiye, mutluluğa şiirler yazsın.
Saygılar sunuyorum...
Ümran Tokmak
Seninle esen rüzgar esmez olmuş,
Yanagında açan güller solmuş,
Ay karanlık,güneş tutulmuş,
Sanki hayat seninle birlikte durmuş.
Budur işte yarım kalmak,diğer yarından ayrı olmak.Keşke hiç olmasa ayrılık,insanlar hep yalnız kalsa elmanın iki yarısı gibi birleşerek.Çok güzel dizeler.Tebrikler.Her daim şiir güzelliğinde olmanız dileği ile.Mustafa.
Rüzğara eş'tin akardın gönüllere.
Kanadın mı kırıldı,döndün durgun göle.
Kardeştin güneşe dogardın yüreklere,
Yediverenken döndün kaktüslü çöle.
sevgi bence en büyük deger ve onsuz yasamak imkansizdir o kadar güzel dile getirmissiniz sizi bütün gücümle alkisliyorum saygilarimla
Yürek ne sevgisiz ne de sevgilisiz atabilir Sayın Özlü...Tebrikler.......
Dilin konuşmasa,yüzün gülmese,
Bu yürek atar mı,sevgin olmasa...
tebrikler.......
Bu şiir ile ilgili 5 tane yorum bulunmakta