Sevgimi anlat dersen Şiiri - Mucize Şiirler

Sevgimi anlat dersen

Sana sevgimi anlatamam;
Çünkü bazı duyguların dili yok,
İnsan bazen bir kalbe bakar
Ve söyleyebileceği bütün cümleler
Sessizce dizlerinin dibine düşer.

Sen geldin,
Mevsimlerin adını değiştirdim içimde.
Bahar artık takvimde değil,
Senin gülüşünün başladığı yerde,
Ve ben ilk kez bir ömrü sevmek istedim.

Öyle bir çiçeksin ki sen,
Koparmaya elim varmaz,
Solmasın diye dokunmaya kıyamam.
Ben seni vazoya koymak değil,
Kendi bahçemde sonsuza dek yaşatmak isterim.

Gözlerin var ya…
Baktığında içimde kapılar açılıyor,
Kimsenin bilmediği odalara giriyorum.
Sanki kalbim, seni gördüğü her an
Kendine yeniden bir yuva buluyor.

Sesini duyduğumda
Günün bütün gürültüsü uzaklaşıyor.
Bir tek sen kalıyorsun geriye,
Bir tek senin sesin
İçimdeki telaşa “sus” diyebiliyor.

Ben seni büyük sözlerle sevmedim,
Sessizce çoğaldın içimde.
Bir sabah aklıma düştün,
Sonra her sabahın sebebi oldun;
Fark etmeden ömrümün alışkanlığına dönüştün.

Bazen düşünüyorum da,
Seni sevmek ne garip bir kader…
Ne başlangıcını hatırlıyorum tam,
Ne de senden önceki hâlimi.
Sanki kalbim seni hep biliyormuş.

Yollar değişir, insanlar uzaklaşır,
Zaman bazı yüzleri hafızadan siler.
Ama ben senin adını
Kalbimin en silinmez yerine yazdım;
Oraya yıllar bile dokunamaz.

Bir gün saçlarına yıllar konarsa,
Ellerimiz eskisi kadar güçlü olmazsa,
Ben yine sana ilk baktığım yerden bakarım.
Çünkü ben gençliğine değil,
Seninle yaşlanma ihtimaline âşığım.

Ve eğer bir gün sorarsan bana,
“Bunca insanın içinde neden ben?” diye…
Cevabım yine aynı olur:
Çünkü sen, ömrümün karşıma çıkmış bir tesadüfü değil,
Benim kaybetmeye hiç kıyamadığım tek çiçeğimsin.

Söz : Mucize