Sevgiliye! Şiiri - Nihat Malkoç

Kapın kapalıydı, bacadan girdim
Yüreğini bana aç ey sevgili!
O gül cemalini düşümde gördüm
Tebessüm sadaka, saç ey sevgili!

Akıl topal, kalp kör gönül işinde
Bir ömür dolandım sevda peşinde
Vuslat baharında, hicran kışında
Yâr olamayandan kaç ey sevgili!

Sevdana gebedir, gönlüm aşerdi
Elinden tutmasan çabuk düşerdi
Sen nazar edince bağım yeşerdi
Yüreğim ekindir, biç ey sevgili!

Dünyayı boşlarım kanıp hülyana
Seni düşündükçe can gelir cana
Sevdan bir yanadır, dünya bir yana
Aşkın şarabını iç ey sevgili!

İbrahimce yandım narında senin!
Yokluğu nûş ettim var'ında senin!
Gülistana döndüm kor'unda senin!
Adanmış İsmail, koç ey sevgili!

O servi boyunda göz hakkım vardır
Gönlüme tapusun, söz hakkım vardır
Sanma üzerinde az hakkım vardır
Yaptığın haksızlık, suç ey sevgili!

Gözüm yollardadır gittin gideli
Çok ağır ödendi aşkın bedeli
Mecnûn'dan farksızım, olmuşum deli
Kalmadı bedende güç ey sevgili!

Hayatla ölümün eşiğindeyiz
Varlıkla yokluğun beşiğindeyiz
Hasretin alevden döşeğindeyiz
Vuslat mı, hicran mı seç ey sevgili!

Tertemiz sevgiler harcandı yoktan
Hicran da, vuslat da nasiptir Hak'tan
Beklediğim tren kalkmıştır çoktan
Umutlar tükendi, geç ey sevgili!

24 Eylül 2026/Trabzon