Canımda hayat bulan sevgilisin
Sen hep düşünü kurduğum
Hayal olarak kalacak sandığım
Canımda hayat bulan sevgilisin
Gözümü açınca kaybolan
Umutsuzluk içinde güneş
Merhaba derken yeniden doğan
Beni ben yapan sevgilisin
Seninle ışıldamaya başladım
Nefes aldı solan sevgim
Adeta yeniden doğdum
Hayat bulduran sevgilisin
Ürküp kaçmıyor ay yıldız
Karanlıklar değmiyor üstüme
Boğmuyor yalnızlıklar
Sessizliğime ses sevgilisin
Konduramadığım busemdin
Heyecanını yeniden alan
Tadını dudağımda bırakan
Umuduma yelken sevgilisin
Üzüntü sarkık penceremde
Düştü düşecek korkularında
Tebessümü içime aniden koydun
Yüzümü güldüren sevgilisin
Ağır ağır çıkacaksın bu merdivenlerden
Eteklerinde güneş rengi bir yığın yaprak
Ve bir zaman bakacaksın semaya ağlayarak
Sular sarardı yüzün perde perde solmakta
Kızıl havaları seyret ki akşam olmakta
Devamını Oku
Eteklerinde güneş rengi bir yığın yaprak
Ve bir zaman bakacaksın semaya ağlayarak
Sular sarardı yüzün perde perde solmakta
Kızıl havaları seyret ki akşam olmakta




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta