birgün öldüğümü duyacaksın
ağlayacaksın
taze bir bahar sabahı kapanacak gözlerim
köşe başından bir tabut çıkacak
görenler Allah rahmet eylesin diyecek
ve arkamdan sen elinde bir demet çiçek
yine bir şiir mırıldanacaksın dudaklarından
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta