Sevgili!
Gördüm ki,
Sadece saçma bir düzen değilmiş
içinde bulunduğumuz.
Ne bir sigarayla söndürülüyormuş korkular,
Ne de kitap aralarına koyulan
kağıt parçalarıyla
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Yalın sade ve güzel bir şiir emeğine sağlık ceren hanım
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta