Sevgi Dilenmem Artık Kimseden

Sevgi Dilenmem Artık Kimseden

Sevgi dilenmem artık kimseden,
Ellerimi indirdim kapılardan.
Ne eksilirim sevilmeyince,
Ne de küçülürüm beklemeyince.

Çok bekledim bir zamanlar,
Bir bakış, bir söz, bir “buradayım” diye.
Kalbimi avuçlarımda tuttum,
Alan olur sandım,
Yoran oldu.

Sevgi dilenmem artık kimseden,
Çünkü öğrendim:
İstenen şey sevgi olmaz,
Verilirse kıymetlidir.
Zorlanan her duygu
Bir gün yük olur.

Yanlış kalplerde eskittim kendimi,
Doğru yer sandıklarımda.
Sustum, anladılar sandım,
Meğer suskunluğum
İşlerine gelmiş.

Artık ölçerim mesafeyi,
Sözlere değil, duruşlara bakarım.
Kim yanımda kalıyorsa sessizce,
Onun yeri başımın üstüdür.

Sevgi dilenmem artık kimseden,
Çünkü ben de sevmeyi biliyorum.
Karşılık bulmazsa
Kalbimi geri alıyorum.

Yalnızlık korkutmuyor beni,
Yanlış bir kalpten iyidir.
Az insan,
Gerçek bağ,
Derin sessizlik…
Bana yeter.

Ve bilsinler:
Ben sevgiden vazgeçmedim,
Sadece
Hak etmeyene
Harcama yapmayı bıraktım.
Hamit AtaySEVGİ DİLENMEM ARTIK KİMSEDEN