Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
kainatdaki en büyük güç sevgiyle
bahçenizi selamlıyorum değerli arkadaşım:)
gören gözler göremiyor
düşünceler yetmiyor
olsa da
o kadar da umutsuz değil
aslında
nicelik ve nitelik önemli
yüzlercesini alt edecek gören göz
hisseden yürek var
umudu kesmemişim insandan!
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta