Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
halil ciranın dediği gibi...ah sevgi ki onun tanrısal eli gem vurur arzularıma...ve açlığımın ve susuzluğumun üstüne çıkar.....sizi tebrik ediyorum şairim
Hemşerim kutluyorum.saygılar.
Her anın sevgiyle dolu yaşa kardeşim.
Sevgillerimle
Seyfeddin Karahocagil
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta