İnsan;
Doğar,
Yaşar,
Ölür.
Çiçek;
Doğar,
Çileyi koklayıp gül niyetine
Zindana girersen, beni de çağır.
Sabrı, kanaatı bal niyetine
Ekmeğe dürersen, beni de çağır.
Bazen iki dünya sığar içime
Devamını Oku
Zindana girersen, beni de çağır.
Sabrı, kanaatı bal niyetine
Ekmeğe dürersen, beni de çağır.
Bazen iki dünya sığar içime




Hiç ölmeyen, yaşadıkça büyüyen sevgiyi ne güzel anlatmışsınız.........kutluyorum tüm yüreğimle ve tam puanımla...........Saniye Sarsılmaz
Çok güzel kurgulamışsınız, kutluyorum ...
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta