Umutların acılara döndüğü gündü,
Tökezliyordu prangalara vurulmuş ayaklar..
İnsanlık yavaş yavaş tükeniyordu,
Zalimlik ve ölümle….
Ve o sevgiyle yüklü adam
Taşıyordu sonunu kendi omuzlarında…
Yoklama defterinden tanımadım sizi,
Benim haylaz çocuklarım
Sınıfın en devamsızını
Bir sinema dönüşü tanıdım
Koltuğunda satılmamış gazeteler
Dumanlı bir salonda
Devamını Oku
Benim haylaz çocuklarım
Sınıfın en devamsızını
Bir sinema dönüşü tanıdım
Koltuğunda satılmamış gazeteler
Dumanlı bir salonda




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta