Kasım 1950 Yalacık. Dörtdivan-BOLU. Ayvalı-ANKARA
Can içinde gönül, can sever.
Kötülüğü, ayıbı olur mu bunun?
Bir kötülük ve ayıp varsa eğer,
Gönüllerde yokluğundandır onun.
Sevgi, Evren’in mayasıdır, özüdür.
Elemesini, yoğurmasını bilene.
Kırgın ve yaralı yüreğimin önüne,
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
Devamını Oku
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta