Hiç bir derde yenilmedi benim yüreğim delik deşik kırık
dökük büklüm büklüm olduda bitmedi sevgilerim bin kere
yanılsam yine severim sevgi benim varlık nedenim varsın
yüzünü göstersin halden bilmez gönüller sandılar beni deli
belkide öyleydi ama o vefasız gönüller senin gibi sevmedi
sevemedi ondan hoyrat durdu üzerlerinde sevgi şimdi kalk
yüreğim yeniden doğrul bekletme geç olmadan git ölmeden bu beden ya yarin bulsun seni ya sen onu çal bir
Kırgın ve yaralı yüreğimin önüne,
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
Devamını Oku
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta