Mevsimsiz yağan yağmurları, zamansız gelen ayrılıkları sevemedim
Hasret dolu gecelere sarılırken sensiz olmayı hiç kabul etmedim
Uğrunda harcadığım sevgim, kaybettiğim en büyük emeğim
Uçurumun kenarında açan, gönlümü solduran sensin çiçeğim
Dikenlerden güller yeşerten ben, avuçlarımda kanayanı göremedim
Pişmanlığı yazarken gecelere,bir kez olsun gör diye güneşi hiç sevemedim
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta