Tükenmişliğimin dibe vurduğu zamanlardı
İçimin harlanmış yangını küle dönmüşken
Bir resminle birlikte çıkıp geldin.
.
..Gözlerindeki hüznü sevdim en çok
Bakışların da ne vardı bilmedim
İçimde bir şeyler koptu sandım.
Dudaklarında çaresiz bir gülümseme
İçindeki hicranın resmi gibiydi.
Dünyanın ilk kurulduğu günden beri
Seni sevmiş de yitirmiş gibi oldum.
İnanmasan de Sevdim seni
Çok sevdim işte çokkkkk.
.
Ahmet Nevzat Uçar.
15/Mayıs/2021.
-
Nevzat UçarKayıt Tarihi : 2.04.2026 04:03:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!