sen beni sevdiğinde,
şehrine karlar yağıyordu,
ben seni sevdiğimde,
yüreğime çığlar düşüyordu...
ve ben üşüyordum,
ama soğuktan değil,
sensizlikten ve kimsesizlikten,
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta