Çocuklar gibi neşeliydi.
Beyazları giyinmişti,
Pembe hayallerinin peşinden,
Sevdiğim gülerek sevinerek gitti!
Kuşlar gibi uçarak gitti.
Elinde çiçeklerle,
Beyaz gelinlik içinde,
Melekler misali gitti!
Boynumu bükük koyup,
Yüreğimden can evimden vurup,
Gözlerime yaşlar doldurup,
Ateşler içinde bırakıp gitti!
Bilmem artık ne zaman geriye döner.
Yüzüme ne zaman hangi vakit güler?
Bu çile dolu yıllar nasıl biter?
Düşünmeden hesap etmeden gitti!
Bekliyorum gelecek diye yıllardır.
Bu benim ruhumda yüreğimde yaradır.
Her aklıma geldiğinde canımı acıtır.
Sevdiğim acılar içinde bırakıp gitti!
Çok uzun yıllar önce gitti.
O gidince benim de hayatım bitti.
Gecem gündüzüm birbirine girdi.
Sevdiğim öldürüp yıkıp öyle gitti!
Ölmeden önce ölümü tattım sayesinde.
Leyla Leyla diye inledim senelerce.
Sonra Mevla ismi dilime yerleşti.
Sevdiğim çok nurlu sırlı gizemli gitti!
Enes Muhammed
Kayıt Tarihi : 21.1.2026 11:55:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
