Sevdiğim Şiiri - Gönül Kütük

Yüreğime bir sızı düştü,
Tam ayak izinde.
Yine bir yerlerde gözyaşın mı düştü yere?

Sevdiğim,
Ellerin yalancı seline kapılıp ,
Sakın yâr denen uçurumlara sürüklenme.
Benim gönül gözümün buğusunu,
Kurutma gönlünden.

Yeminler etmiştik birbirimize
Yıldızlara bakacaktık çok özleyince.
Söylesene,
Hepsi söndü mü?
Hiç yıldız kalmadı mı göğünde?
Üzdüler mi seni,
Ben kirpiğin titremesin diye,
Rüzgarı avuçlarımdan süzerken.

Sevdiğim,
Sakın ellerin ışığını, benim Karanlığıma değişme.
Hangi gece vardır ki,
Bitmeyecek bize.

Tir tir titriyor içimde kardelenler.
Ayazda üşüyor mu ellerin?
Ben nefesimle, parmak uçlarını
Isıtmaya çalışırken?

Sevdiğim,
Sıkı giyin zehmerimi,
Aldanma sakın ellerin güneşine.

Gidenlere el sallamaktan yoruldu mu kolların?
Sen gelirsin diye,
Günlerce kollarım havada beklerken.

Sevdiğim,
Benim yokluğumun filizini çürütüp.
Sakın yakma kanatlarını ellerin vuslat ateşinde.

Dilime dolanıyor hislerim,
Bir şey var biliyorum.
Dinlemiyorlar mı derdini?
Sen konuşurken, nefes almayı unuturken ben,
Susturuyorlar mı sözlerini?

Sevdiğim,
Ellere sarfetme sakın,
Kıymetli cümlelerini.
Benim sessizliğimin lisanını kazı diline.

Boğazımı sıkıyorlar sanki,
Dizlerini büküp yığıldın mı,
Ayaklarının üzerine?
Göğsün daralıp, nefesin kesildi mi?
Hani adımızı anacaktık,
Dünya dar geldiğinde?
Kimin adını yamadılar ezberine?

Sevdiğim,
Dudak kenarını zehirli çiçeklerle süsleme.
Sakın elleri musallat etme,
Gamzenden giren sancı nöbetlerine.

Bak yine çınlıyor kulaklarım,
Kötü sözler mi işitiyorsun,
Ben fısıldamaya korkarken.
Nezaketsiz sedalar mı işliyorlar beynine.

Sevdiğim,
Sakın ellerin ahenginde incinme.
Benim sensizlik ağıtlarımı,
Saçlarınla kulağının arkasına itme.

Sevdiğim,
Sakın ağlayıp, gözyaşlarını
Alev topu gibi gönlüme düşürme..