ben bukadar keskin kullanmazdım kelimeleri
her sessizliğin bir zehir, her susuşun ise ölüm
benim sandığım ben; artık ben değilim,
beni bana bırakma sevdiğim, gözlerini özlediğim
erkekler ağlamaz derler ya hani, yalandır bildiğim
yokluğunda döktüğüm gözyaşı sadece sanadır sevdiğim
senden başkasına ne dedim nede diyeceğim.
Sevgilim, bir günün ortası şimdi
Taşıtlar hızla gelip geçiyor, her yer kalabalık,
Ben seni düşünüyorum bir bodrum kahvesinde
Uzat bana uzat ellerini
İzinli askerler görüyorum, kırıtarak yürüyen işçi kızlar
İstanbul her günkü yaşantısı içinde, uğultulu,
Devamını Oku
Taşıtlar hızla gelip geçiyor, her yer kalabalık,
Ben seni düşünüyorum bir bodrum kahvesinde
Uzat bana uzat ellerini
İzinli askerler görüyorum, kırıtarak yürüyen işçi kızlar
İstanbul her günkü yaşantısı içinde, uğultulu,




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta