Bazen gökyüzüne bakıyorum,
Yıldızların neden bu kadar sessiz olduğunu anlıyorum.
Çünkü en güzel ışık,
Artık senin gözlerinde parlıyor.
Sen gelmeden önce,
Ömrüm renksiz bir sonbahardı.
Rüzgâr umutlarımı savurur,
Gece yalnızlığımı çoğaltırdı.
Hani sen hayatıma geldin ya...
Sadece bir bahar gibi değil,
Bütün mevsimleri güzelleştiren bir mucize gibi.
Güzelliğin kıskandırıyor gökyüzündeki melekleri...
Adını her söylediğimde,
Kalbimde güller açıyor.
Sanki kader,
En güzel duasını
Senin adınla kabul etmiş.
sen
İyiliğin gülüşe,
Merhametin bakışa,
Vefanın kalbe bürünmüş hâlisin.
Kalbin denizlerden daha derin,
Sevgin göklerden daha sonsuz.
Senin bir tebessümün,
Bütün hüzünlerimi susturmaya yetiyor.
Eğer aşkın bir rengi olsaydı,
Senin gözlerinin rengini alırdı.
Eğer huzurun bir adı olsaydı,
Adı mutlaka sen olurdu.
Ben artık sensiz bir ömrü düşünemiyorum.
Çünkü sen,
Beklediğim en güzel sabah,
Kabul olmuş en kıymetli duam,
Kalbimin en zarif emanetisin.
Ve ömrümün son nefesine kadar,
Seni sevmek istiyorum ve
Seni tarif etmeye kelimeler yetmiyor
Çünkü sen, Allah'ın kalbime yazdığı en güzel lütuf,
En hayırlı isimle gelen en güzel sevgisin.
Kayıt Tarihi : 8.09.2026 13:34:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!