Secde Sedası Şiiri - Recep Hayal

Karanlığın koynunda uyanırken bu cihan,
Bir secde sedasıyla yankılanır asitân.
Gözyaşı damlasında parlar esrar-ı ezel,
Her zerrede tecelli, her surette ne güzel.

​Ne nefsin gururu kalır, ne dünyanın süsü,
Gönül âleminde duhul o ebedî tûsû.
Yıldızlar birer tesbih çeker mahzun geceye,
Can u ahenkle sığınır dil gizli heceye.

​Yarabbi, aciz kulun kapına yüz sürmüştür,
Gaflet uykusundan kalp, hakikatle görmüştür.
Zaman bir nehir gibi akar gider ömrümüzden,
Rızanla tecelli et, eksik etme gülümüzden.

​Kimi gün bir firarî, kimi gün bir dervişiz,
Biz bu yalan handa hep aşk yoluna ermişiz.
Ey Settar olan Mevlâm, ört kusurumuzu biliriz,
Kereminle bağışla, hüzünle biz geliriz.

​Bir hû zikriyle dolar bağrımızdaki kafes,
Her nefeste şükreyler bu can, bu garip nefes.
Bize hidayet ver ki sapmayalım yoldan geri,
Cennet-i Âlâ’n olsun âşıkların son yeri.

Recep Hayal
Hayaloğlu