Sevdanın Ateşi Şiiri - Kasım Kobakçı

Kelamın eritiyor, buz tutan dağı,
Nefesin bahardır, şu kainatta,
Yeşertir sesinle, kuruyan bağı,
Huzur bulur gönül, her bir saatte.
*
Ekin biçer idik, uçsuz tarlada,
İncitmezdin asla, yeşil yaprağı,
Derdin ki, can vardır börtü böcekte,
Kutsal sayar idin, kara toprağı.
*
Karanlık çökünce, güneş inince,
Kapıdan girişin, bayram olurdu,
Selamın şifadır, yorgun ruhuma,
Dertli olan başım, derman bulurdu.
*
Harman zamanında, başak dererken,
Kanatlı canları, ürkütme derdin,
Gökte süzülen, o masum kuşlara,
Şefkat göstererek, kıymet vererdin.
*
Seneler geçse de, bükülse belim,
Maziye bakınca, yüzüm gülüyor,
Saçlara kar yağsa, bitse de ömür,
Sevdanın ateşi, sönmek bilmiyor.