Sevdam Şiiri - Mesut Sav

Sensizliğin kaçıcı günündeyim,bilmiyorum sevdam...
Gün,hafta,ay hatta yıl geçti...
Sonbahar,kış,ilkbahar derken yaz da geldi...
Ağustos'un yirmi beşiydi,sabahın da beşiydi.
Zaman durmuştu seninle,kalbim yanında nasıl da neşeliydi.

Sensizliğin kaçıcı günündeyim,bilmiyorum sevdam...
Şimdi kırık,dökük,perişan haldeyim.
Bir daha senin gibi sevemem kimseyi,ben tek sana divaneyim.

Sensizliğin kaçıcı günündeyim,bilmiyorum sevdam...
Takvimler değişir,solar resimler,dilimde yankılanır eski yeminler.
Senden sonra sessizleşti tüm sesler,sensiz bu koskoca şehirde beyhudeyim.

Sensizliğin kaçıcı günündeyim,bilmiyorum sevdam...
Hasretin çökerken her gece yine,gözlerim dalıyor eski günlere.
Senden başkası haram bu kalbe,söz verdim,sadığım bu yemine.
Aylar geçse de dönmesen bile,adın yankılanır her bir hecemde.
Bu aşk bitmeyecek,bilesin sevdam,son nefesimi verdiğim günde bile...