Sevda Sevgi Laloğlu Şiirleri - Şair Sevd ...

OD YOK
ODUN ÇOK

Od'una yanmadan
Odunlara yananları seyrettik
gerçek Aşk'tan habersizlerden

ÖĞRETMENİM

Ögret bana ilk adımda tutmayı tüm yürekleri
Sonra vermeyi de öğret kalbimdeki çiçekleri
İlk önlüğüm ilk günlüğüm ilk öğrendiğim harfleri
Cümle olup sana sunsam öder miydim emekleri

O GÜN

A' nızdan Z' nize kadar yazdım bilin hepinizi
Çizeceğim günler yakın birer birer üstünüzü
Noktasından virgülüne azaltmadım özünüzü
Rahmâna havale ettim o utanmaz yüzünüzü

ÖĞÜT

Kendine verilen öğütleri öğütüp,
bir de öğüt diye veriyorsan !?
Doldurmaz mı Dünya'yı,
yığınla KAPÇIK İNSAN ?

OKU Kİ OKU AT
HAYVANAT

Okumak zenginleşmektir
Okumak güzelleşmek
Okuduk ama neyi

OLGU

Olgunlukta yoktur sınır ne çok miktar ne azıcık
Kocaman insan da bazen olur çocuktan çocuk
Farkeder mi olgunluğa kim büyük kim küçücük
Kocaman olgun olmuşsa nice taptaze körpecik...

ÖLSEN DE

Hayat
kolların kırılsın
Nasıl bir sarılmak seninkisi
Kötüleri kucaklarken

ÖLÜ

Yüzümde asılı kaldı hüsranın izi
Ellerim bilmez ki artık dokunsa seni
Şu titreyen yüreğimdir dağların yeli
İncelip de kopmuş isek bağlanmaz geri

ÖLÜMSÜZ

İki binli yıllarda tanıdım onu
Sesindeki hüznüyle yıkadım beni
Garipliği sözlerinden süzerken
Bir kelimenin mânâsında çıkardım bini

ÖLÜ YATIRIM

Evin yansın paran batsın şahlanan da bir atsın
Çulun çaputun da dahil say ki altından kıratsın
İnsan olmanın erdemi görünmüyorsa üstünde
Eyer vurulmuş eşşekten farkı olmayan sıfatsın