Hangi mevsimin sırtındaydı hayat
sen uzayıp dururken saçlarından
Kadife bir gülüşün incindiği yerler olur belki
isminin yankısı çarpacak taş arıyorken.
Sonra kayıtsız bir düş ortasından silkinen ter bezleri
ve açıkta kalmış bir gönül yarası.
Sen sevdalısı olduğun renkleri dizerken hayat resmine
Zindan iki hece, Mehmed'im lâfta!
Baba katiliyle baban bir safta!
Bir de, geri adam, boynunda yafta...
Halimi düşünüp yanma Mehmed'im!
Kavuşmak mı? .. Belki... Daha ölmedim!
Devamını Oku
Baba katiliyle baban bir safta!
Bir de, geri adam, boynunda yafta...
Halimi düşünüp yanma Mehmed'im!
Kavuşmak mı? .. Belki... Daha ölmedim!




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta