Çocuklar gibiyim;
Koşturup duruyorum, biliyor musun?
Önünde ardında gittiğin yolların
Gönlümde hesabını tutuyorum.
Deli miyim; sen söyle! Yaşım kaç bilmiyorum,
Elalem işinde aşında, ben senin derdindeyim,
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Sen hiç dünyayı topaç sayan;
-derdini yuvarlayan bir çocuk gördün mü
Hangi yöne gittiğini umursamaz çıplak ayaklarıyla
Böyle birinin çemberini elinden alabilir misin?
Alsan çemberini,
Ağlamasına dayanabilir misin?
Öyle büyük insanlar var ki şu dünyada
Küçük bir çocuktan ne isterler;
Şaşar kalırsın
Ne güçleri yeter çocuk olmaya
Ne de sevgi eğirmeye kirmanda
Böylelerine acır geçersin...
Çocuk olmak gerek onun saflığını,temizliğini riyasız hayatını sürdürebilmek için. Ama büyük te olmalı bu acımasız dünyada kendini koruyabilmek adına,sevdiklerini kollayabilmek adına. Yüreğinize sağlık.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta