Biz bir çatal ağzında,
fırlatılıp atılmaya hazır,
sapan taşı gibiyiz.
Bu yol ayrılık yolu.
Sen aydınlık ufuklara,
Ben karanlık yollara.
Eğer seni yanımda götürmek,
mümkün ollsaydı sevde çiçeğim,
Kalbimden bir bahçe yapardım,
Ve bahçenin en güzel yerine,
ruhunu saklardım.
Aşkımdan güneş
göz yaşlarımdan yağmur yağdırırdım.
Ama yaşatamadım seni,
Sevda çiçeğim
Bahçemde korku,
rüzgarları esiyor.
bahçem tarumar.
Bahçem mezarım oldu
Bu kalp artık çarpmıyor.
Senin için durdu.
(----2004-----
Her hangi bir ayın
her hangi bir günü)
Kayıt Tarihi : 23.05.2006 12:31:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!