Sevda Şiiri - Hikmet Metin Çavdar

Bir başka sevda bu,
adını koymaya kalkınca
harflerin yer değiştirdiği,
aynalara fazla gelen bir akşam gibi.
Bir yerinden kırılmış zamanı taşıyorum cebimde,
sana rastladığımdan beri
saatler kuşlara karışıyor.
Bir başka sevda bu,
gözlerin geçiyor içimden
uzun bir trenin geceyi geçmesi gibi;
ardında ışık, demir ve yalnızlık bırakıyor.
Ben hangi suskunluğa yaslansam
bir gül açıyor karanlığın kıyısında,
senin unutulmuş bir kelimenle.
Ve dünya,
eskimiş bir gömlek gibi çıkarıyor kendini üzerinden.
Gökyüzü biraz eksiliyor,
deniz biraz daha derine çekiliyor.
Ben sana doğru yürüdükçe
yollar çoğalıyor,
varmak denen şey
yavaş yavaş anlamını kaybediyor.
İşte öyle bir sevda bu;
ne tutuluyor,
ne bırakılıyor.
Bir nar tanesinin içinde saklı kırmızı kadar derin,
bir ömrün son cümlesinde kalan sessizlik kadar
yakın.