Mehtaba hele doğ, ya doğayım der gibisin,
Ruhunu şeytanlara satandan ürker gibisin.
Seni görevli melek mi, yoksa cin mi donatıyor?
Yağmaya çıkmış kirpiğin incitmeden kanatıyor.
Kimi methe çıkmış millet, ciltler dolusu söz ile,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Giz perdeni aralasan sanma sana “Leyla” derim,
Evelerim, gevelerim boğazıma düğümlerim.
Can ipliğim, izin ver de seni sultanım bileyim;
Koyun tuza kurt kuzuya seğirtir gibi geleyim.
Cok guzel dizeler..tebrikler,saygilarimla..Suayip Resadoglu
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta