An gelir solar umutlar,
Tutsam da göz yaşlarımı.
Suyu ıslatır yağmurlar,
Yaksan da yangınlarımı.
Yazsam bu hali nameye,
Dökülür kalemden odlar.
Sevgilim, bir günün ortası şimdi
Taşıtlar hızla gelip geçiyor, her yer kalabalık,
Ben seni düşünüyorum bir bodrum kahvesinde
Uzat bana uzat ellerini
İzinli askerler görüyorum, kırıtarak yürüyen işçi kızlar
İstanbul her günkü yaşantısı içinde, uğultulu,
Devamını Oku
Taşıtlar hızla gelip geçiyor, her yer kalabalık,
Ben seni düşünüyorum bir bodrum kahvesinde
Uzat bana uzat ellerini
İzinli askerler görüyorum, kırıtarak yürüyen işçi kızlar
İstanbul her günkü yaşantısı içinde, uğultulu,




Sevda ne ki yazı tura,
Geçti ömür bitti yıllar.
Şimdi bana geldi sıra,
Kaçış yok tutuldu yollar.
YOLLAR İSTEDİĞİ KADAR TUTULSUN ...
HÜZÜN VE AYRILIK BİR ŞEYİ UNUTMUŞ ...
FİDANLAR YAŞAMIN FİDANLARI İÇLERİNDEKİ UMUDUN GÜCÜNÜ YOLLARA SERERLER VE HİÇ BİR YOL TUTULAMAZ...
TEBRİKLER GENÇ DOSTUM...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta