Benmi çok yorulmuşum yollar mı yokuş oldu
Ruhum ten kafesinde bir yaralı kuş oldu
Enginlere sığmayan benim divane gönlüm
Bir edalı bakışa bir gülüşe tuş oldu
Kelamdan aciz dilim gerilmiş tele döndü
Sarardı soldu benzim kuru kazele döndü
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Sevda yıkarmış tahtı baştan alırmış tacı
Nice hekimler geçmiş bulunmamış ilacı
Gözler yoldan usanmış ayaklar küsmüş başa
Beden cana dar gelmiş can gönüle davacı
mükemmel dize yürekten kutlar saygılar sunarım.
ilk tam puan benden
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta