İki Temmuz’da duyduk, ilk kalbinin sesini.
Yirmidokuz kasımda, aldın ilk nefesini.
Saatler gösterirdi, onaltıellisini.
Son ağlayışın olsun, o anki ağlayışın.
Bir daha dökülmesin, üzüntüden gözyaşın.
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
