Sessizliğin Dervişi Şiiri - Basri Erdoğan

Her acı haykırmaz, kimi susar da dağ gibi büyür insanın içinde.
Gözyaşı dile gelmez bazen, kalp secdeye varır, kimse bilmez.
Herkese koşma ey gönül, yollar uzun, nefes emanet.
Yetişemediklerine sitem ederler, oysa kimse yorgunluğunu sormaz.
Bir hayal ol dillerde, ama kimsenin hikâyesine hapsolma.
Fanidir bütün sahiplikler, adın rüzgârda, özün Hakk’ta kalsın.
Sen sessizliğin dervişi ol, az görün, çok yan.
Bırak seni ancak kalbi uyanan anlasın.