Öyle kaybettim ki, gönül harbimi
Gözler ufka dala,dala sessizim
Hasretin sardı ki, yorgun kalbimi
Senden ayrı kala-kala sessizim.
Bu sensizlik beni, hem ıraladı
Hem de derterime, dert sıraladı
Menzil araladı, yol saraladı
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta